nursery school przedszkole po angielsku
Emigracja, Macierzyństwo

Za co lubię nursery school czyli przedszkole po angielsku

Ta nasza mała dziś była pierwszy raz w przedszkolu. Założyła ten swój purpurowy mundurek, czarne buty i teczkę, do której wciąż brakuje jej kilku centymetrów. Taki moment, który ściska gardło i łamie kolana. Widziałam jak odchodzi z panią w stronę kącika z farbami, nieśmiało, przejęta, pewnie tak samo jak ja. Zostawiłam ją samą na tym ogromnym placu zabaw i mimo, że w głowie przerabialiśmy to tysiąc razy, ciężko mi było zamknąć drzwi za sobą. Tak jak większość rodziców, mam głowę pełną wątpliwości; czy sobie poradzi, czy znajdą się tam nauczyciele, którzy będą wyrozumiali na jej humory. Dla których jej dwujęzyczność nie będzie problemem, a jedynie wyzwaniem. Nie wiem czy poradzi sobie wśród swoich rówieśników, czy będzie lubiana pomimo swoich dąsów i płaczu. Ciągle mam przed oczami polski system edukacji, polskie szkoły z ławkami pod szyję i przedszkola, gdzie na jednego nauczyciela przypadają dwa tuziny dzieci. Wiem, że tysiące matek takich jak ja, również żyje w niepewności związanej ze szkołą angielską. Nie wie czego może oczekiwać od Nursery School, nie zna systemu nauczania, stylu prowadzenia zajęć ani rutyny w tutejszych przedszkolach.

nursery school przedszkole po angielsku

Opowiem Wam kilka słów o naszym przedszkolu. Jest niewielkie, stoi pomiędzy domami, szkołą i kliniką dla dzieci. Zamknięte łańcuchem i kłódką na bramie wejściowej. Otwierają tę bramę dokładnie o 8.30, aby wpuścić dzieci do środka. Nursery school otacza wysoki płot przez który ciężko dojrzeć cokolwiek, ale słychać wiele, gdy dzieci bawią się tuż za nim. Ten płot ma chronić przed wzrokiem niechcianym i odstraszać gapiów z telefonami w ręku. Prywatność i ochrona szkół jest jedną z rzeczy, którą podziwiam w tutejszym systemie oświaty. Do budynków szkolnych nie wchodzi nikt poza dziećmi i kadrą nauczycielską. Jedynymi wyjątkami są takie dni jak ten dzisiejszy, ten pierwszy wrzesień. Wybraliśmy je z jednego prostego powodu, było najbliżej naszego domu, a ta wygoda, w tym momencie, jest dla nas najważniejsza.

W tygodniu poprzedzającym pierwszy dzień w przedszkolu, odwiedziły nas nauczycielki. W naszym domu zasiadły na sofie, patrzyły na naszą małą, pytały co lubi robić, w co się bawi najczęściej. W jaki sposób mogą jej umilić ten pobyt z dala od mamy i taty. Chciały ją poznać, zobaczyć ją w jej codziennym środowisku. Fajna rzecz, miłe spotkanie, pozwala, nie tylko nauczycielkom poznać dziecko, ale dała mi samej szansę, poznać ludzi, którym powierzę opiekę nad nią.

W przedszkolu wszystko jest małe, tak aby najmłodszy trzylatek nie miał problemu z samodzielnością. Jedyne co przytłacza wielkością to stos dokumentów, które musi podpisać rodzic, zanim dziecko zacznie uczęszczać na zajęcia. I tak wśród setki papierów znajdziemy do podpisania zgodę na robienie zdjęć podczas zajęć, zgodę na to, aby to nauczyciel mógł przebrać dziecko w razie pobrudzenia czy zmoczenia się. Zgodę na zaoferowanie dziecku czegoś do jedzenia i picia, zgodę na możliwość zabawy na dworze w błocie i piasku. Tych pozwoleń i zgód, które należy wyrazić jest bardzo wiele i dotyczą one wielu banalnych rzeczy.

Nursery school nie jest obowiązkowe, dzieci tutaj muszą mieć skończone trzy lata, więc nasza mała jest jedną z najmłodych w grupie. W naszym przedszkolu obowiązują mundurki szkolne, ktoś kto się im sprzeciwia, nie ma pojęcia co robi. Ja nigdy w życiu tak szybko dziecka nie ubrałam. Nie ma żadnych wymówek i problemów porannych, które to spodnie założyć i jaki sweterek pasuje do bluzki. Samo prasowanie również odchodzi w niepamięć. Za tę wygodę jestem w stanie pokochać wczesny budzik i przerwany sen. Nie mamy też ciężkich plecaków, a jedynie teczkę i worek sportowy na kalosze i ubranie do przebrania. W teczce nosimy jedna książkę, którą mamy przeczytać z dzieckiem przed snem i jedną kartkę papieru, na której raz w tygodniu będzie zapisane zadanie domowe.

Do przedszkola należy duże podwórko, z domkiem na drzewie. Jest też plac zabaw, piaskownica i rowery z przyczepkami. Na płocie wiszą arkusze papieru, które można zamalować farbami. Zaraz przy wyjściu stoi wieszak z dziecięcymi kaloszami, bo Anglicy nie boją sie deszczu i wiatrów. Codzienie wychodzi się na dwór, nawet gdy pada i zimno. Tutaj bardziej trzeba obawiać się wszy złapanych przypadkiem niż kataru przyniesionego do domu.

img_0499

Do przedszkola chodzimy tylko na trzy darmowe godziny dziennie, to wystarczy, aby się nie wynudzić i zdążyć zatęsknić. Nasza pani przedszkolanka jest młodą piękną afroamerykanką, pochodzi z Sierra Leone. Ubiera się w kolorowe afrykańskie spódnice, na głowie nosi zaplecione długie warkocze, związane w gruby ogon koński. Dzisiaj usadziła wokół siebie wszystkie dzieci, który patrzyły na nią z zachwytem. Usiadła na środku po turecku, wzięła między nogi bęben i grała na nim tak pięknie i rytmicznie, jak pewnie jej całe pokolenie przed nią. Dzieci tylko słuchały, jak śpiewa z zamkniętymi oczami.

A dzisiaj przed zaśnięciem, moja mała wciąż nuciła tę melodię i zanim zasnęła na dobre zapytała mnie tylko, czy może iść jutro do szkoły i pojutrze i popojurze i znowu i znowu….

  • Gosia

    Na jej buźce widać samą radość i zadowolenie.Więc deyzja o przedszkolu jednak chyba na plus dla córy. I mozliwość przyprowadzania dziecka na 3 godziny to fajna opcja u nas tak niestety nie można.

  • http://bookendorfina.blogspot.com Bookendorfina Izabela Pycio

    Takie przedszkole to tylko na plus dla dziecka. :) A podpisywanie tych zgód, choć faktycznie nieco uciążliwe, to jednak potrzebne. :)

    • http://mamaw.uk Kat Nems

      ja mam wrażenie, że tu wszędzie, czy to szpital, szkoła czy inne instytuacje, bardzo się bronią przed ewentualnymi pozwami do sądu i potrzebują na wszytsko podkładki.

      • http://bookendorfina.blogspot.com Bookendorfina Izabela Pycio

        Wspaniałe uczucie, kiedy dziecka z taką radością i uśmiechem kroczy do przedszkola, a ile później o nim opowiada. :)

  • http://zwyklejmatkiwzlotyiupadki.blogspot.com/ Zwykła Matka

    Mundurki w przedszkolu to lepszy pomysł niż w szkole :) Wysoki płot, dobra ochrona, świetne to wasze przedszkole!!!

  • http://kreatywa.net/ Klaudyna Maciąg

    Piękny mundurek, ach, nawet mnie ścisnęło w gardle z przejęcia :) Popieram mundurki na każdym etapie edukacji i bardzo żałuję, że mnie ominęły.

    Ciekawa jest kwestia tych wysokich ogrodzeń itd. – fantastyczna sprawa, dzieci są należycie chronione. Super, naprawdę super :)

    • http://mamaw.uk Kat Nems

      ja też jestem zwolennikiem mundurków, uważam, że one nadają range szkole i uczą respektu dzieci do insytucji. tak samo jak ubranie eleganckie założone do teatru czy opery.

  • http://miniaturowa.pl/ Pani Miniaturowa

    To była najlepsza rekomendacja przedszkola, jaką widziałam :-) aż sama bym chciała tam pójść i posłuchać trochę tej muzyki :)

    • http://mamaw.uk Kat Nems

      dzięki Miniaturowa:))

  • http://www.280dni.com Kasia – 280 dni

    Macie wyjątkowe przedszkole! Cudnie :) Mam nadzieję, że Sara pokocha to miejsce, a przedszkole pozwoli jej odkrywać i rozwijać talenty :)

  • oli82

    fantastyczna reklama, bardziej zachecac chyba nie trzeba:) co do mundurkow jest jeszcze jeden plus- nie wiem, czy takie maluchy robia sobie cokolwiek z mody, ale dzieki mundurkom wszystkie dzieci sa sobie rowne.

    • http://mamaw.uk Kat Nems

      mnie nie przekonuje argument, że wszystkie dzieci są równe, bo nie są i nigdy nie będą:))
      ale nie muszą być, bo każde dziecko jest indywidualnym cudem:)) to, że sa ubrane podobnie nie czyni ich równymi. Są te co maja lepsze wyniki w nauce, te co lepiej radzą sobie na boisku sportowym, oraz te co są uzdolnione artystycznie. Nie ma dzieci sobie równych i żaden strój tego nie zmieni.
      I z tego powodu powinny byc traktowane inaczej, indywidualnie w zalezności od potrzeb i zdolności.

      • oli82

        oczywiscie, ze kazde dziecko jest indywidualnym cudem, moze zbyt ogolnie napisalam lub zbyt ogolnie mnie zrozumialas. wiem tylko jak dzieci ( przynajmniej te strasze) potrafia byc okrutne i rywalizowac nawet ciuchami. doskonale pamietam komunijne dziewczynki i ich szalenstwa zwiazane z sukienkami. po moim roczniku wprowadzono alby i te biedniejsze dzieci nie musialy ” czuc sie gorsze” tylko dlatego, ze rodzicow nie bylo stac na koronkowa sukienke

  • http://www.mama-m.pl Lena

    Jakże inny świat od naszego w PL, choć mam wrażenie, że co bardziej świadomi dyrektorzy zaczynają inaczej układać prace placówek.

  • http://www.narwany.com.pl/ Narwany

    Nie wiem czy można było napisać coś więcej i lepiej. Największym szczęściem dla rodziców jest to, kiedy wiedzą, że ich dzieci mają odpowiednią opiekę. No i dla dzieci też atmosfera przedszkola jest niezwykle ważna, żeby czuły się tam jak w domu :)

  • http://www.bestsunholidays.co.uk/ BestSunHolidays

    Jest „afroamerykanką” z Sierra Leone? Co ma wspólnego z Ameryką?

    Czy chciałaś bardzo być poprawna politycznie i nie wiedziałaś jak nazwać Afrykanina, który jest czarny (bo ci się wydaje, że Murzyn to słowo zakazane), a słyszałaś gdzieś takie określenie?

    http://migranci.blogspot.co.uk

    • http://mamaw.uk Kat Nems

      tak właśnie było. Moja poprawność polityczna właśnie padła:))) Dzięki!!!

  • Ewelina Nawara

    Moja młodsza ostatni rok w przedszkolu teraz, starsza już w Y1 i powiem szczerze, że bardziej podoba mi się angielski szkolnictwo niż to polskie :)

    Zapraszam do siebie :)
    http://www.myfairybookworld.blogspot.co.uk

  • Pingback: Reception- co warto wiedzieć o angielskiej zerówce - Mama w UK - blog o życiu w UK()

  • http://mamaw.uk Kat Nems

    Asia, należy złożyć podanie w danym przedszkolu i czekać na miejsce. Nie ma jakiś super wymogów, ale to pewnie też zalezy od danego przedszkola ile miejsc jest a ilu chętnych.

  • ANITA

    A ja mam problem z synkiem. Nie cce chodzic do Nursery. Nie ma zadnego Polaka, jakos brak jezyka, komunikacji bardzo go przytlacza. Zawsze byl zywymn chlopczykiem,, wodzirejem zabaw, a teraz wciaz choci smutny a w przedszkolu tylko placze. I pyta kiedy mama wroci. Moze ktos ma jakas dobra rade ?

    • http://mamaw.uk Kat Nems

      ojej, moze potrzebuje wiecej czasu na oswojenie sie i przyzwyczajenie do nowego otoczenia. kazde dziecko jest inne. mam nadzieje, ze lada dzien wszystko sie unormuje. trzymam kciuki!