Podróże

podróż po jeden uśmiech

Jedziemy do Polski. Od tego wiatru, którego mam po końce włosów, który szumi mi w uszach, przewraca życie do góry nogami. Od codziennej rutyny, od obowiązków, od bycia zawsze na czas i pod telefonem. Chciałabym napisać, że jadę do domu, ale już ani meldunku, ani siebie sprzed lat tam nie znajdę. Więc lecimy do ludzi, którzy się doczekać nie mogą. Po uśmiech.

Pakujemy torby i mówię do tej mojej dla kogo wieziemy te wszystkie pudła i paczki, a ta krzywi buzię i poprawia mnie słusznie: Sara, Sara! Więc dla niej też coś pakuję, aby nie czuła się pominięta. Pytam jej co jeszcze mamy zapakować, a ta ciągnie za sobą największą maskotkę, jaką mamy w domu, buty Paula i widelec znaleziony pod sofą.

Jak zwykle torby za małe, kilogramy zbyt ciężkie, lista rzeczy, które muszę spakować wciąż rośnie. Bilety wydrukowane, paszporty schowane, jeszcze tylko szczotka, krople do oczu i paczka chusteczek. Jeszcze tylko usiąść na krzesle przed wyjściem z domu.

A za oknem chmury czarne, pewnie będzie padać, deszcz zmusi nas do pośpiechu.

Taka to podróź, po jeden uśmiech.

  • mam nadzieję, że miło spędzicie czas w Polsce 🙂

  • Spokojnej podróży i miliona uśmiechów!
    PS. u nas też pada 🙂 Ale mniej wieje!

  • Udanej i spokojnej podróży. 🙂

  • Iza

    Szczesliwego, udanego pobytu w Polsce, duzo usmiechow:-))) A potem czekamy na relacje z kraju:-) Pozdrowienia

  • Anonimowy

    dopóki ja jestem, to Twój dom

  • Podróże zawsze są stresujące i męczące, ale ile by człowiek stracił gdyby nie zwiedzał. Zresztą sam fakt odwiedzenia rodziny jest bardzo motywujący 😉

Close